Başlıq / Tаriхi «Erməni хəstəliyi»nin dаşnаk istеriyаsı (iхtisаrlа)

ƏNVƏR METE
NADİR ƏHMƏDOV

 

İBLİS XİSLƏTLİ ERMƏNİ




Tаriхi «Erməni хəstəliyi»nin dаşnаk istеriyаsı (iхtisаrlа)

Tarixdə «Erməni xəstəliyinin» mövcudluğu, onun etiologiyası, patogenezi, klinik formaları və gedişi haqqında yazılı məlumatlar və araşdırmaların aparılması 17-ci əsrdən başlayır. Elə həmin dövrlərdən də tibb aləmində bu xəstəlik elmi tədqiqat obyektinə çevrilib. Bu sahədə görkəmli alimlərdən H.Holler, Y.Şohar, M.Pare, T.Lehman, Y.Pednad, S.Saqal, Y.Tarayev, V.Nosov, O.Vinоqradov və başqaları çalışmışlar. Bu xəstəliyə «Vaxtaşırı xəstəlik» adı da verilib. Həkimlərin qənaətinə görə bu xəstəliyə ancaq erməni millətindən olan adamlar tutulur. Bu xəstəliyə tutulan başqa millətdən olan pasiyentlərin nəsil şəcərələri sahəsində aparılan araşdırmalar zamanı onların da ermənilərlə qan qohumluğu olduğu aşkar edilmişdir. Bu xəstəlik əvvəllər özünü 4 klinik formada – qarın, döş, oynaq ağrıları və qızdırma şəklində göstərirdisə, sonuncu yüzillikdə bu xəstəliyin 5-ci – ruhi-əsəb forması da üzə çıxmışdı. Tarixi «Erməni xəstəliyinin» bu millətin genlərində mutasiya etməsi – bu növ xəstəliyə keçməsi, sözsüz ki, «Daşnaksutyun» partiyasının yaranması və onun erməni xalqının həyatında oynadığı mənfur rolun nəticəsi kimi özünü göstərir. Bu forma daşnak isteriyası kimi xarakterizə olunur. 5-ci forma «Erməni xəstəliyinin» ən təhlükəlisidir. Əsas klinik əlamətləri patoloji yalançılıq, özünə vurğunluq ideyaları, təqibetmə sayıqlaması, imperativ sayıqlamalar, «Erməni sadizmi», məkr və hiyləyə aludəçilik, avantüristlik, təhlükəli və fitnəkar həmlələrə meyillik, dolanbac hərəkətlərə vurğunluq şəklində özünü büruzə verir.

Erkəkli, dişili, yəni hər bir daşnak manqurtu kişi və qadın olmasından asılı olmayaraq, bəri başdan demək olar ki, isteroid xasiyyəti onda oturuşmuş olur. Daşnaklar asanlıqla təlqinə gedir və ya heysiyyatlarını özünütəlqinə məruz qoyurlar. İsteriyaya sanki özlərindən asılı olmayaraq tutulandılar və ya bu sayaq psixi pozuntuya xüsusi münasibət bəsləyirlər. Daşnak olmaları guya onları adi ermənilərdən fərqləndirir. Onlara nəzərəçarpacaq üstünlük verir. Daşnak olmaları ilə fəxr edirlər. Daşnak olmayanlara qarşı özlərini mühafizəkar ruhda aparırlar. Özlərinə hörməti qorxu altında yaradırlar. Qeyri-insani davranışlarına haqq qazandırırlar. Bir sözlə, daşnak olmaq onlara xüsusi zövq verir. İsterik haldan çıxmaq istəmirlər. Psixoterapiyanı qəbul etməkdən uzaq düşürlər. Tək halda deyil, cəm halda hər bir daşnak psixi xəstədir – manqurtdur. Xəstəni və ya xəstəliyi müəyyən etmək üçün hər hansı bir müayinə və ya müşahidə aparmaq lazım deyil, istənilən daşnakı bu qəbildən hesab etmək yetərlidir. Bəri başdan deyək ki, daşnak manqurtunda beyin silkələnməsindən – kommosiyalardan, beyin əzilməsindən – kontuziyadan, kəmağıllılıqdan, daha doğrusu, beyində üzvi pozuntuların olmasından – epilepsiyadan söz gedə bilməz. Daşnak isteriyası emosiyalar, intellektual və davranış qaydalarının, xarici mühitə qarşı dərketmənin, habelə özünü dərketmənin pozulması və səbəbsiz, məntiqsiz, stereotiplik şəklində özünü büruzə verir. Daşnak manqurtunun isterik hərəkətləri kənardan baxana gülünc və cəfəng görsənir. Xarici görkəmində qeyri-təbiilik və yöndəmsizlik var, qeyri-adiliyi ilk baxışdan müşahidə olunur. Daşnak utancaqlıq hissini tam itirmiş olur. Onda şəxsiyyətin ixtilafı və ya disharmoniyası prosesi gedir, insani keyfiyyətləri instinktiv tələbatlarla əvəz olunur. Başqa sözlə, daşnak isteroidi manqurtlaşır. Əlbəttə, daşnak manqurtlarında təfəkkür pozuntusunun baş verməsi danılmazdır. Daşnak manqurtlarının psixi fəaliyyətində üstünlük təşkil edən sayıqlamalar isterik sindrom kimi özünü qabarıq şəkildə göstərir. Məhz sayıqlama ideyalarından ibarət olan daşnak ideologiyası isterik tutmalardan başqa nəyinsə məhsulu deyildir. Uydurma və şişirtmələrlə dolub-daşan sayıqlamalar daşnak manqurtunun davranış və rəftarında qeyri-təbiiliyi artırır. Məsələn, türk düşmənçiliyi və ya türkfobiya hissiyyatı daşnak manqurtunun eqosentrizmində – ətraf adamların nəzər-diqqətini cəlbetmə xüsusiyyətində dominantlıq təşkil edir. Düşüncəsində qisas və intiqam əhval-ruhiyyəsi yaradır. Məsələn, Azərbaycan Respublikasının vətəndaşı, Ermənistan Respublikasının prezidenti, daşnak separatçısı Köçəryan deyir ki, erməni ilə türk düşmən etniklərdilər və belə də qəbul edir. Və yaxud «Daşnaksutyunun» liderlərindən biri olmuş Şahan Natan (Hakop Ter-Hakopyan) isə yazır ki, qisasçı olmağı, türkdən intiqam almağı, guya Tanrı özü buyurub erməniyə və s. Ümumiyyətlə, daşnak manqurtlarında sayıqlama ideyaları sistemli xarakter alıb. Onlar yanlış ideyalara, fantastik uydurmalara rəvac verirlər. Məsələn, daşnak manqurtlarının Moskvada çıxan «Armyanski vestnik» qəzetinin 10 oktyabr 1990-cı il tarixli sayındakı yazılarında müəlliflər göstərirlər ki, 9-cu qalaktikada da ermənilər yaşayır və onlar da Qarabağ problemi ilə məşğuldular. Burada onu da qeyd etmək lazımdır ki, daşnak manqurtlarında özünüböyütmə sayıqlaması onların ictimai fəaliyyətlərində özünəməxsus yer tutur. Daşnak manqurtu milləti və özü haqqında şişirdilmiş, reallıqla uzlaşmayan ideyalar söyləyir. Daşnak ideoloqu Ruben Darbinyan yazır: «Bizim xalqımız müstəqil vahidlərin cəmidir. Digər xalqlar isə müstəqil cəmin sıfıra bərabər mənasız bir zərrəsidir». Daşnak ideoloqları iddia edirlər ki, erməni xalqı nadirdir. Erməni millətini başqa heç bir millətə bənzətmək olmaz. Dünyada zaman və məkan hüdudlarından kənarda heç bir şey baş vermir, bütün xalqların tarixi də bu çərçivə daxilində cərəyan edir, ancaq erməni xalqı yeganə xalqdır ki, onun qarşısında zaman və məkan da acizdir. Bu fikirləri söyləmək yumor-lətifə söyləmək təsiri bağışlamırmı?! Bütün həyatı və vücudu yaltaqlanmaqda, yarınmaqda, super xristian dövlətlərinin paçasını dəsmallamaqda və yalvarmaqda pərvəriş tapan, ömür keçirən daşnak A.Aharopyan isə yazır: «Erməni başqa heç bir millət qarşısında baş əyməz». Bütün ömrünü xidmət işində baş əyməkdə keçirən, başının dik olduğu bir zamana təsadüf edilməyən bir xalqı qeyri-erməni olan kim və harda, nə vaxtsa tərif edib?! İsterik tip şəxsiyyət pozuntusu olan daşnak manqurtları ağlagəlməz yalanlar danışır və goplarının həddi-hüdudu olmur. Hətta bir artistlik məharəti ilə hamının diqqətini özlərinə cəlb etməyə çalışırlar. Söylədikləri yalan fikirlərə nəinki başqaları, hətta özləri də inanır. Ermənistan SSR-in xalq yazıçısı, Sosialist Əməyi Qəhrəmanı Sero Xanzadyanın 1988-ci ilin yazında Pribaltika mətbuatına göndərdiyi yazısına diqqət yetirin: «Faşist cəlladları (azərbaycanlıları nəzərdə tutur. – Əlisаhib Ərоğul.) şəhər xəstəxanasına və doğum evinə soxuldular, birkalara görə yenicə doğulmuş erməni uşaqlarını müəyyən edir və pəncərələrdən atırdılar, doğuş gözləyən erməni qadınlarının isə qarınlarını cırırdılar». Sero Xanzadyan yazısıyla şahidlik edir ki, guya Sumqayıtda 450 erməni öldürülmüş və onların qollarına birka vurulmuş cəsədlərini morqda öz gözləri ilə görmüşdür. Halbuki Sero Xanzadyan ömründə heç vaxt Sumqayıt şəhərində olmamışdır. Şahid ifadəsində və SSRİ Prokurorluğunun rəsmi məlumatında isə bildirilir ki, Sumqayıt hadisələri zamanı 26 erməni, 6 azərbaycanlı həlak olmuşdur. Cəsədlərdən heç biri birkalanmamış, ölənlər arasında uşaq və ya hamilə qadın meyiti olmamışdır. Sero Xanzadyan isə erməni-daşnak terrorçularının Ermənistan SSR ərazisində törətdiklərindən tam məlumatlı idi. Bu daşnak manqurtuna yaxşı məlum idi ki, daşnak terror qrupları Spitakda 5–12 yaşlı 87-dən çox azərbaycanlı uşağını iri diametrli borulara doldurub yarğanlardan necə yuvarlamışlar. Girov götürdükləri 25 uşağın taleyindən hələ də bir məlumat yoxdur. Göyçə Martunisindəki psixiatriya xəstəxanasında müalicə alan 22 azərbaycanlını suda necə boğub məhv ediblər. Nəhayət, 450 nəfər Azərbaycan türkünü daşnak terrorçuları hansı qəddarlıqla qətlə yetiriblər. Bütün bunlardan məlumatı olan daşnak manqurtu Sero Xanzadyan məlum məkanın adını Sumqayıt qoymaqla, öldürənlə ölənin yerini dəyişir. Daşnak manqurtlarında irsi xəstəlik halına keçmiş induksiyaedilmə psixozunun təsiri altında qalmasını bu fakt özü-özlüyündə təsdiq edir. Sero Xanzadyan yaddaş pozuntusu olan psixoz pasiyenti kimi çıxış edir. Başqasının başına gələn hadisələri öz adına çıxır. Daha dərinə gedilsə, Sero Xanzadyanın yaradıcılığında da bunu aydın görmək olar. Əsərlərini təhlil etməli olsaq görərik ki, psixi pasiyent kimi bildikləri və eşitdikləri hadisələrin kimə məxsus olduğunu, nə vaxt baş verdiyini unudaraq öz adına çıxır, keçmişdəki hadisələri isə təzə baş vermiş hadisə kimi qələmə alır. Əsərlərində tarixdə baş vermiş hadisələrə müraciət edərkən olmuşlar haqqında sistemli şəkildə fantastik sayıqlamalara geniş meydan verir. Ümumiyyətlə, daşnak yazarları ağlasığmaz yalanlar danışır və yazırlar. Reallığa əsaslanmayan, emosional gərginliklə müşahidə olunan, səhv və dominant ideyalarla çıxış edirlər. Göbbels təbliğatının «Yalan nə qədər dəhşətli ağ yalan olsa, ona o qədər tez inanarlar» prinsipindən qidalanırlar. Bu tip daşnak manqurtlarında özünü günahlandırmaq hissiyyatı yoxdur, mənəm-mənəmlik, biz haqlıyıq iddiası var. Etdikləri neqativ hərəkətlərdən peşman olmurlar. Ən qəddar hərəkətdən belə, çəkinmirlər. Bu baxımdan daşnak manqurtu Zori Balayanın psixopatoloji anatomiyasını tədqiq və təhlil etməyinə dəyər. Aşkar şəkildə demək olar ki, ondakı harmonik əlaqənin pozulması – kişidən çox qadın təbiətli şizofreniya şəklində özünü göstərir. Z.Balayanın ətraf mühitdə baş verən hadisələrə sağlam əlaqəsini, münasibətini itirməsi gün kimi aydın məsələdir. Ona görə də onun erməni–azərbaycanlı münasibətlərinə aid təsəvvür və təəssüratları yanlış xarakter daşıyır. Mənasız müdriklik, təfəkküründəki qırıqlıq, uzunçuluq, qeyri-obyektiv fikirlərinin çoxluğu və sayıqlamalarının qeyri-ixtiyari axını qarşısıalınmaz şəkildə özünü büruzə verir. Məncə, o, əqli kütlükdən və özünütənqidin olmamasından əziyyət çəkir. Faktlara müraciət edək: O, «Ocaq» kitabının 418-ci səhifəsində yazır: «Qədim və böyük erməni xalqının dilində «Ocaq» qədər fəlsəfi və sosioloji tutumlu bir söz yoxdur». Nəinki rus, ingilis, elə adi erməni məktəblisinə də bəllidir ki, “ocaq” kəlməsi türkdilli xalqlara məxsus köklü sözdür. Əslində Zori Balayanın qadınsayaq şizofreniyası emosional kütlükdə də müşahidə olunur. Zori Balayan türk qonşusuna normal hissiyyatını itirməklə, türk millətinin nümayəndəsinə soyuqqanlı və biganə münasibət göstərməklə özünü rüsvay edir. Əsir düşmüş Xocalı yeniyetməsinin ayrı-ayrı bədən nahiyələrindən öz əlləriylə diri-diri dərisini soymasından söz açır. Qatil olmasına haqq qazandırır. Türk qətliamına ruhunun canlanması kimi baxır. 1988-ci ilin sentyabrında Zori Balayan M.S.Qorbaçovla ilk görüşü barədə yazır («Arsax: Yaralar və ümidlər» məqaləsi): «M.S.Qorbaçov Silva Kaputikyandan və məndən soruşdu: «Siz bəs iki yüz yeddi min Bakı ermənilərinin taleyi haqqında düşünürsünüzmü?» Mən suala sualla cavab verdim: «Bakıdakı 207 min erməninin taleyi haqda düşünmək zərurəti niyə yaranmalıdır, biz ki, dövlətik…». Əslində «Gəlmələr, türk köçəriləri» adlandırdığı azərbaycanlılara Z.Balayan zooloji nifrətini gizlədə bilmirdi. «Biz barbarların doğrayıb tökdükləri həmvətənlərimizi heç vaxt yaddan çıxarmırıq» – deyir. Bununla belə, türk diplomatlarını öldürməyi qarşılarına məqsəd qoymuş erməni millətindən olan gənc oğlanlar – daşnak terrorçuları barədə hərarətlə danışır. Dürüstlükdən və məntiqdən uzaq isterik qadınlara məxsus şizofrenik sayıqlamalarından heç cür əl çəkə bilmir. Zori Balayan ancaq və ancaq torpaq, ərazi qəsbkarlığının üzərində cəmləşən sayıqlamadan rişələnir. Gah İrəvana qaçıb azərbaycanlıların bölgələr üzrə Ermənistandan qovulmağını təşkil edir, gah da Dağlıq Qarabağda öz adıyla hallanan «Zorik», «Amaras» adlı daşnak terror qruplarının törətdiyi qətliam və təxribatlarda bilavasitə iştirak edirdi. Qarabağın və ətraf rayonların Ermənistana qatılması yollarını açıqlayıb göstərirdi. Hər qarış torpağın qəsb edilməsi uğrunda silah işlətməyin, qan tökməyin vacibliyindən bəhs edirdi. Bütün bunlar Zori Balayanda psixi tamlığın parçalanmasına dəlalət edən əlamətlər deyilmi?! Şizofreniyanın kliniki təzahürlərinə, psixopatoloji əlamətlərinə Z.Balayanın qavrama, təfəkkür, emosiya, iradə, meyil sferalarında da rast gəlinir və özünü təsdiq edir. Zori Balayan deyir: «Bir daha ölkədə Qarabağ faciəsinin təkrar olunmaması üçün təcili surətdə SSRİ Ali Sovetinin və Ermənistan SSR Ali Sovetinin himayəsi altında Naxçıvan Muxtar Respublikasında ermənilərin və rusların genosidinin təşkilatçılarını mühakimə etmək lazımdır». Gah da SSRİ Ali Sovetinin yüksək mötəbər kürsüsündən Dağlıq Qarabağda vətəndaş müharibəsinin başlandığını elan edir. İki qulağı başına ağırlıq edir. Utanıb-qızarmadan fikrinə düşən ixtiyari sayıqlamanı dilinə gətirir. Çəpərdibi söhbətləri ilə ali tribunadakı çıxışına fərq qoymur. Zori Balayan deyir: «Biz 70 ildir haqsızlıq oyununda iştirak edirik. Biz zəbt olunmuş xırdaca adada yaşayırıq». Ruslara da ağız atır. Halbuki Zori Balayan və onun kimi düşünən daşnak manqurtları yaxşı bilirlər ki, SSRİ-də yaşayan bütün xalqların, ermənilərdən başqa, Rusiyanı, rusları və ya SSRİ-ni günahlandırmağa haqları vardır. Çünki bu günədək qazandıqları bütün uğurlara görə ermənilər ancaq və ancaq ruslara, çar və sovet Rusiyasına borcludular. Hələ 19-cu əsr erməni müəllifi Xaçatur Abovyan «Ermənistan yaraları»nın sağalmasının başlanğıcını Zaqafqaziyada rus hakimiyyətinin qurulması ilə bağlayırdı. Daim imperiya siyasəti güdən və yeridən Rusiya son 200 ildə erməniləri Qafqaza köçürüb. Azərbaycan torpaqlarında erməni dövləti yaradıb. SSRİ-də heç bir xalq ermənilər qədər xaricdə yaşayan soydaşları ilə əlaqə saxlaya bilməyib. 1930-cu ildə dünya erməni katolikosluğu yaradılanda və yaxud ateist Azərbaycan SSR-də məscidlər, pirlər, inam ocaqları uçurulub dağıdılanda, təhqir olunanda ateist sovet kommunist rejiminin himayəsi altında və Stalinin razılığı ilə onun mərkəzi Üçmüəzzin kilsəsi seçilib. Bu gün Zori Balayan, Silva Kaputikyan kimilərini də məhz qısqırdan, qorxma, qoçağım, deyən də elə Rusiyanın özüdür, onun hakim dairələridir. Hətta bu qısqırtı elə bir həddə çatdırılmışdır ki, daşnak manqurtlarının аdi dаvrаnış nоrmаsınа çеvrilmişdir. Daşnak manqurtlarında özünüböyütmə, özünüöymə sayıqlamaları həddini aşmışdır. Onlar özlərinin həddindən artıq qədim, böyük, qeyri-adi istedada malik bir millətə mənsub olduqlarını aləmə car çəkirlər... İxtisasca arxitektor olan daşnak manqurtu Mkrtıçyan yazır ki, guya Azıx mağarasında olmuş və orada daş heykəllər (olmayan şey) görmüşdür. Yazısına daha bir uydurma fikir də əlavə edir ki, guya «Azıx» erməni sözü olub mənası «Üzüm» deməkdir. Daha bir eyforiyadan dəm qılır: «Ermənilər Avropa xristian arxitekturasının əsasını qoymuşlar»... İnduksiyaedilmə psixozu qadın daşnaklarda daha geniş yayılmış formadı. Daşnak manqurtu yazıçı Marietta Şaginyanın iddiasınca, «Ermənilər xristian sivilizasiyasının varisləri»dir. O, hələ 1946-cı ildə Cənubi Qafqaz səfərindən sonra riqqətə gələrək yol qeydlərində işarəylə, daşnak sayıqlaması ilə gül vururdu ki, Xankəndinin adının dəyişdirilib Stepanakert qoyulması, burada yaradılan ideal şərait hələ azdır, kifayət deyil, fürsət düşən kimi Zəngəzuradək əraziləri ələ keçirmək, Ermənistanla birləşdirmək gərəkdir. Daşnak manqurtu xanım Emma Xanzadyan isə 1967-ci ildə İrəvanda çap etdirdiyi «Dağlıq Ermənistanın mədəniyyəti» kitabında göstərir ki, Ermənistanın ərazisi eramızdan əvvəl 3-cü minillikdə 300 min km2 olub. Ümumiyyətlə, sayıqlama daşnak manqurtlarında irsi xəstəlik halına keçir. Emma xanımla razılaşmayan, onun şişirtməsindən ürəklərini soyuda bilməyən digər daşnak manqurtları, coğrafiyaşünas-alimlər – Qriqor Avakyan və Andronik Bağdasaryan «Ermənistan SSR coğrafiyası» dərsliyində Ermənistan ərazisinin 300 min deyil, 400 min km2 olduğunu yazırlar. Daşnak manqurtu Bakur Karapetyan isə 1985-ci ildə İrəvanda nəşr olunan «Sovetakan qrakametyun» jurnalının 9-cu sayındakı «Raffinin izi ilə» məqaləsində başından yekə qələtlər qırır. Azərbaycanlıları qəsbkar türk, qaraçı tayfa adlandırır. (Qəsbkar hara, qaraçı hara?) Muğan düzü guya Muxan adlı bir erməniyə məxsus olub. Guya Kəlbəcərin əsl adı Karvacardır. Erməni dilində daşsatan deməkdir, yazır. Onun sayıqlamasına görə Ermənistanın sərhədi Azərbaycanla Gürcüstan sərhədində Kürün hər iki tayını birləşdirən «Qırmızı körpüdən» başlayaraq Kürün qərb sahili boyunca Arazla qovuşduğu Sabirabada qədər enir. Oradan isə Araz boyunca indiki Ermənistana qədər qalxır və elan edir ki, bütün bu yerlər Ermənistanındır. Bilmədiyi «Bildiklərini» şüur altına atan və şüurla idarə olunmayan bu cızmaqaraçı fikirləri ilə birgə şüurun qaranlıq, dərin qatına yuvarlanır. Bu qaranlıq cəhənnəm, isteriya dünyasında ayıb, pis, ağrılı və cılız hisslərlə, istəklərlə baş-başa qalır. B.Karapetyan kimi konstitusional sarsaqların boy sırasını eninə-boyuna artırmaq olar. Təqib sayıqlaması daşnak manqurtlarında özünü ən qabarıq və açıq-aşkar şəkildə göstərən özünəməxsus daşnak isteriyasıdır. Təqib sferasına salınan erməni cəmiyyətində türk düşmənçiliyi elə bir həddə çatdırılıb ki, guya bu düşmənçilik erməni xalqının, erməni millətinin birliyi deməkdir. İxtiyari erməni elementi tərəfindən (daşnak manqurtu olmadan belə) qavranılan, süni yaradılan türk düşmənçiliyi və ya uydurma «Erməni soyqırımı» ona sanki məcburi, iradəsindən asılı olmadan təlqin olunan hadisədir. Ona təlqin olunur ki, türk sənin düşmənindir. Türk səni təqib edir. Beyinə doldurulan bu təlqin sayıqlaması təkcə daşnak manqurtlarında deyil, bütün erməni cəmiyyətində emosional kütlük yaradır. Zori Balayan Sovet hökumətinin mövcudluğu dövründə belə, 22 noyabr 1988-ci ildə İrəvanda keçirilən respublika fəallarının toplantısında açıq-aşkar soydaşlarını Azərbaycan türklərini Ermənistandan kütləvi şəkildə çıxarmağa çağırır. Ürəyi soyumaq bilmir. Bir toplantıda dörd dəfə tribunaya qalxır. Qaraqışqırıq edir, haray-həşir salır, şivən qoparır. Nəhayət, istəyinə nail olur. Bütün toplantı iştirakçıları daşnak manqurtuna çevrilir. Nəhayət, 25 noyabr 1988-ci il tarixdə Ermənistan KP MK qərara alır ki, «Qarabağ» təşkilatının iştirakı ilə respublika 5 dekabr 1988-ci ilədək Azərbaycan türkündən tam təmizlənsin. Daşnak manqurtlarında daha bir daşnak isteriyası, ikinci cəhət – şəxsiyyət anomaliyaları özünü qabarıq şəkildə göstərir. Belə şəxsiyyət pozuntusu antisosial daşnak psixopatlarının, isteriklərinin həm özlərini, həm də onları əhatə edən adamların şəxsiyyət enmələrinə səbəb olan xasiyyətlərinin disharmoniyasında gündəlikdə rast gəlinən haldır. Bu kimi hallar daşnak manqurtlarının bicliyi deyil, eybəcərlikləridir. Bu eybəcərlik bəzən dələduzluq kimi də qiymətləndirilə bilər. Daşnak manqurtu və ya erməni dələduzu Arkadi Manuçarov Xankəndidə keçirilən mitinq zamanı kütlə qarşısında bəyan edir ki, əgər sözüm doğru olmasa, özümü həmən bu Lenin meydanında asacağam. Manuçarovun nə sözü doğru olur, nə də özünü asır. Daşnak manqurtlarının başqa bir eybəcərlikləri də, daha doğrusu, bir tülkülüyü də törətdikləri cinayətin izini tez bir zamanda itirmək bacarığındadır. Buna imkan yoxsa, onlar ən azı isti-isti izi yayındırmaq, dolaşığa salmaq, vaxt qazanmaq üçün cinayət hadisələrinin törəmə səbəblərini şübhə altına aldırmağı bacarırlar. Bu qəbildən yüzlərlə, minlərlə faktlar göstərmək olar ki, daşnak manqurtları bir tərəfdən təxribatlar törədib öz günahlarını Azərbaycan türklərinin üstə atır, o biri tərəfdən də qələmə sarılıb havadarlarından, himayəçilərindən imdad, kömək istəyirlər. Daşnak ideyası qanına, iliyinə işləmiş hər bir erməni elementi psixoz pasiyentidir. İşi aşır, yarınacaq, yaltaqlanacaq, yalmanacaq, gücü düşənə isə tamam başqa səmtdən yanaşacaqdır. Yuxarıdan aşağı baxacaq, özünü dişli göstərəcək və əlaltındakını gözümçıxdıya salacaqdır... Habelə 3-cü halda daşnak isteriyası daşnak manqurtlarında sinir sisteminin funksional pozuntuları, daha doğrusu, nevrotik sindromun yaşantısı olaraq ruhi tarazlığın olmamasında özünü göstərir. Polyar xarakterlər, yəni bir-birinə əks qütblər, əks tərəflər bir-birlərini üstələyir. Mülayimlik, təbəssüm, zarafat və xeyirxahlıq gərginliklə, əsəbiliklə, kəmhövsələliklə, bədxahlıqla əvəz olunur. Hətta daxili orqanların özündə belə, xoşagəlməz duyğular baş qaldırır. Daşnak isteriyası pasiyentdə son həddə çatır. Nəticədə daşnak manqurtları ağlını itirir, vəhşiləşib yırtıcıya dönürlər. Yeri gələndə soydaşını belə parçalayıb məhv edirlər. Qarabağ hadisələrinin qızğın çağlarında daşnak ideoloqları Ermənistan ictimaiyyətinə belə bir şüar əxz etdirmişdilər: «Qarabağ bizim, Qarabağ erməniləri sizin olsun!» Bu nə demək idi?! Məgər bu mesajın açması Qarabağı bizə verin, Qarabağ ermənilərini sizə qurban veririk, – demək deyildimi?! Dünya ermənilərinin katolikosu Vazgen isə İrəvanın Teatr meydanında deyirdi ki, üç milyon ermənini qurban verməyə hazırıq, təki Qarabağ Ermənistana verilsin. Silva Kaputikyan isə vəhşi, dişi vaşaq kimi Teatr meydanında qıvrılıb açılırdı. Ağzı köpüklənə-köpüklənə öz həmtayfalarına davakarlıq, barışmazlıq hissləri aşılayırdı: «Lazım gəlsə, Qarabağ üçün hamımız öləcəyik»,–deyə bağırırdı. Zori Balayan 1996-cı ildə nəşr etdirdiyi «Ruhumuzun canlanması» adlı kitabında hansı rəzilliklə keçirdiyi hissləri təsvir edir. Xocalıda əsir düşən 13 yaşlı türk uşağının qatili olmasından necə də rahatlanır: «13 yaşında türk uşağının başından, sinəsindən və qarnından dərisini soydum. Saata baxdım, türk uşağı 7 dəqiqə sonra qan itirərək öldü. İlk sənətim həkimlik olduğuna görə humanist idim. Ona görə də türk uşağına etdiyim bu əməllərə görə də özümü xoşbəxt saymadım. Amma ruhum xalqımın bir faizinin qisasını aldığı üçün sevincdən qürurlanırdı. Dostum Xaçatur daha sonra ölmüş türk uşağının cəsədini hissə-hissə doğradı və onu türklə eyni kökdən olan itlərə atdı». Hətta vəhşi, yırtıcı heyvanlar quduzluq infeksiyasına tutulduqda belə, öz həmcinslərinə Zori Balayan və onun dostu Xaçatur kimi münasibət bəsləmir. Ağız atmırlar. Belə çıxır ki, Z.Balayana görə, bədii yaradıcılığa keçməsi, onu vəhşiləşdirən peşə olub. Əslində Zori Balayan, dostu Xaçatur kimi, daşnak psixopatlarının vəhşanə hərəkətlərə yol vermələri onların disforiya tutmasından deyil, türk düşmənçiliyi fikri ilə nəfəs almalarından doğur. Daşnak manqurtlarındakı bu tutma hallarını – yəni oyanıqlıq halını onların nəfəsləri ağızlarından çıxanadək yaşadacaqları məlum məsələdir. Daşnak terrorçularının hər biri məhz daşnak sadizminə tutulmuş daşnak manqurtlarıdır. Daşnak terror qruplarının rəhbərlərindən polkovniklər – Vaçik Mirzəyan, Movses Hakopyan və Vaçaqan Ayriyan Xocalı əhalisinin məhv edilməsində xüsusi həzzalma hisslərini ayrı-ayrı qəddarlıq üsullarını tətbiq etməklə yerinə yetirməklərindən qürurla danışırlar. M.Аkopyan əsir və girovların güllələnməsi, cəsədlərdən körpü düzəldərək tabeliyindəki terrorçuların meyitlərin üstündən adlaması işini təşkil etməyindən «Zövq» almışdır. V.Mirzəyan isə Xocalıda qadın və qızların yandırılaraq məhv edilməsi əməliyyatını həyata keçirməsini qələbə bayramı kimi qeyd etmişdir. Üçüncü daşnak terrorçusu polkovnik V.Ayriyan əsir düşmüş 8–9 yaşlı on bir nəfər Xocalı uşağını qolları üstə fırladaraq tankların altına atmasını həyatının sevincli anlarından biri hesab etmişdi. Daşnak terror qruplarının manqurt psixopatları bir gecədə 7 minlik şəhəri ətraf aləmdən təcrid etməklə kifayətlənməmiş, həmin gecə şəhərdən canını salamat qurtaran əhalinin üç gün qarlı-şaxtalı günlərdə dağda, yamacda yanlarına sürəkçilər salıb meşədə ov kimi hərləyib ovlamaqdan, ələ diri keçənləri amansızlıqlarla, işgəncə verə-verə qətlə yetirməkdən xüsusi ləzzət almışlar. Gecələr isə soyuq səmanı işıqlandıran fişənglərdən istifadə edərək qaranlıqda gizlənməyə çalışan qaçqınlara belə aman verməmişlər. Ayrı-ayrı daşnak manqurtlarının əməllərindəki psixi daşnak sadizmi sindromundan çoxsaylı misallar göstərmək və yetərincə adlar sadalamaq olar. Bu gün daşnak sadizminin, hətta fizioloji mahiyyətindən, bir sindrom kimi onun psixopat törədicisi olmasından, səbəb və nəticələrindən danışmaqla məsələ bitmir. Söhbət daşnak sadizmi sindromunu, onun əlamətlərini aradan qaldırmaqdan və buna cəhddən getməlidir. Daha doğrusu, daşnak psixopatını əhatə edən mühitin sağlamlaşdırılmasından, xəstəlik törədən amillərin aradan qaldırılmasına yönəldilən müalicə metodlarından getməlidir. Daşnak manqurtlarının normal həyat fəaliyyətinə qaytarılmasının mümkünlüyündən söz açmaq lazımdır. Bu gün daşnak manqurtlarının daşnak sadizmi sindromuna yoluxmalarının qanunauyğunluğunu müəyyən etmək üçün, əlbəttə, epidemioloji tədqiqata ciddi ehtiyac vardır. Beyinin inkişaf anomaliyasından tutmuş üzvi qalıq əlamətlərini əks etdirən dəyişikliklərədək klinik diaqnostika, sözsüz ki, ixtiyari daşnak manqurtu üzərində aparılmalıdır. Ümumi tədqiqat üsulları işlənib hazırlanmalıdır. Ötən yüzillik ərzində xoşagəlməz bir hal müşahidə olunmuşdur ki, cinayət əməlləri türk insanının qətliylə tamamlanan, hətta qeyri-millətin ölümüylə də nəticələnən terror aktı törətmiş daşnak terrorçularının ruhi-əsəb xəstəsi kimi ruhi xəstəxanalarda yerləşdirilməsi, bu ad altında məcburi müalicəyə cəlb edilməsi, oradan isə azadlığa buraxılması praktikası geniş yayılmışdır. Bu isə daşnak terrorçusuna psixiatriya yardımı göstərmək deyil, onu yeni terror aktları törətməsinə ruhlandırmaq, təkrar cinayət meydanına buraxılmasına şərait yaratmaq məqsədi güdmüşdür. Bu sayaq tədbirlərin görülməsi, bir qayda olaraq, daşnak terrorçularının törətdiklərindən daha dərin və qatı şəkildə törədə biləcəkləri hüquqazidd əməllərinin seriyasını artırır. Bu isə terrora məruz qalan tərəfin beynində bəri başdan daşnaklara qarşı sterilizasiya – potensial düşmənin məhv edilməsi zərurətini doğurur. Hər bir daşnak manqurtu psixopatdır. Deməli, ixtiyari daşnak elementinin cinayət törətmədən öncə anlaqlığının təyin edilməsinə, ekspertizadan keçirilməsinə, xəstəliyin diaqnozuna, xəstəliyin gedişi formasına, şəxsiyyət dəyişikliyinə diqqət yetirilməsi zəruridir. Bu səbəbdən «Daşnaksutyun» partiyasının hər bir üzvünün bəri başdan məcburi surətdə psixoterapiya müalicəsinə cəlb edilməsi günümüzün tələbidir. Bu zaman müalicədən sonra bu əlamətlərin yox olması, məcburi müalicənin nəticəsi olaraq xoşxassəli gedişi daşnak manqurtunun ictimaiyyət arasına buraxılmasına təminat verə bilər. Daşnak manqurtlarının cinayət əməlləri törətdikdən sonra məhkəmə qərarı ilə psixiatriya xəstəxanalarına müalicəyə göndərilməsi yolverilməzdir. Əksinə, bu yolla azadlığa buraxma terrorçuda türk düşmənçiliyi zəminində heyvani ehtiraslarının daha da şiddətləndirilməsinə yol açır. Ona görə də ictimai təhlükəlilikləri nəzərə alınaraq hər bir daşnak ünsürünün reabilitasiyası hökmən cinayət törətmədən öncə ciddi və gücləndirilmiş və ya təhlükəlilik dərəcəsi nəzərə alınaraq adi rejimli psixiatriya xəstəxanalarında məcburi müalicə kurslarına cəlb olunmalıdır. Onların beynindən «Türk düşmənçiliyi» fikri qaşınıb çıxarılanadək müalicəsi davam etdirilməlidir. Yalnız müalicə lazımi effekt verdikdən sonra daşnak ünsürünü xəstəxanadan evə yazmaq olar. Zori Balayan, Silva Kaputikyan kimi daşnak psixopatlarının, daha doğrusu, qanı zəhərlənmişlərin isə, məncə, ən yaxşı müalicə üsulları bəri başdan onlara qanköçürmə müalicəsinin tətbiq edilməsi, bu da effekt verməzsə, ömürlük güclü rejimli psixiatriya xəstəxanalarında yerləşdirilməsi ən düzgün yol ola bilər. Türk düşmənçiliyini şüurun dərin, qaranlıq qatlarına atan bu kimi daşnakların manqurt ziyalıları pis əməlləriylə «Erməni soyqırımı» əfsanəsini erməni xalqının yaddaşına yeritməklə faciə şəklinə salır, onu unutmağa qoymur. Bu da erməni xalqını daşnak sadizmi sindromu ilə yoluxmağa düçar edir. Humanizm və şəxsiyyətə hörmət prinsipinin xalqın yaddaşından çıxarılmasına xidmət edir. İnsan sərrafları paxıl, xəbərçi, xəsis, xəbis, qorxaq, qəlbiqara, qanı natəmiz, nankor kimi ifadələrlə bu kimi ümumi xarakterik xüsusiyyətlərə malik bir xalq kimi erməni xalqını, erməni millətini dünya ictimaiyyətinə təqdim edirlər. Bizsə psixi oyanma halında olan daşnak manqurtunu şeytan cildinə girmiş erməni şəklində görürük. Ona görə də biz ermənilərə pula satılan qərbsayaq, «Allahın seçilmiş bəndələri» kimi yox, Allahın qəzəbinə düçar olmuşları kimi baxırıq. Hörmətli охucu, bu bölməni əlisаhib ərоğlunun bir mаrаqlı məlumаtı ilə yеkunlаşdırmаq istərdik: «Ümumiyyətlə, dаşnаk mаnqurtlаrı hаqqındа dаnışаndа tаriхi «еrməni хəstəliyi»nin bu tip insаnlаrdа özünü ruhi-əsəb хəstəsi şəklində göstərməsini dаnmаq оlmаz. Günümüzün rеаllığı bеlədir. Bu, zəmаnəmizin оrtаyа qоyduğu dаşnаk istеriyаsıdır. Əgər bеlə оlmаsаydı, Еrmənistаn səhiyyə nаzirliyinin bаş psiхiаtrı sаmvеl tоrosyаn yаzmаzdı ki, hər 4 еrmənidən biri ruhi хəstədir, еrmənilər аrаsındа intihаr hаllаrı 8 dəfə аrtmışdır».

  << §27 < Başlıq > §29 >>  
Copyright © 2010